จิตวิทยา

posted on 09 Dec 2008 20:17 by rungka
ถึงแม้ว่าจะมีเทคนิคแตกต่างกัน แต่วิธีการทั้งหมดในการทำจิตบำบัดมีลักษระพื้นฐานบางอย่างคล้ายคลึงกัน นั่นคือ การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล 2 คน อันมีผู้ป่วยและผู้รักษา โดยที่ผู้ป่วยจะถูกกระตุ้นด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ ให้แสดงอารมณ์ และประสบการณ์ต่าง ๆ ออกมาอย่างอิสระเสรี โยไม่ต้องกลัวคำวิพากษ์วิจารณ์ หรือคำประนามจากผู้รักษา ผู้รักษาจะต้องมีสมารมณ์(Empathy)ซึ่งเป็นความเห็นอกเห็นใจ และความเข้าใจในปัญหาของผู้ป่วย แต่ก็ต้องไม่เข้าไปมีส่วนพัวพันทางอารมณ์กับสิ่งเหล่านั้นต้องวางตัวเป็นกลาง เพื่อจะได้เห็นความทุกข์ยากของผู้ป่วยได้เด่นชัดขึ้นและขณะเดียวกันผู้รักษาก็ต้องทำตัวเหมือนเป็นกระจกสะท้อนให้ผู้ป่วยได้เข้าใจตนเอง จิตบำบัดมีมากมายหลายแบบ พอจะจำแนกออกได้เป็น 3 ชนิด คือ 2.1 จิตบำบัดชนิดประคับประคอง มีจุดมุ่งหมายเพื่อ -บรรเทาอาการของผู้ป่วยทันท่วงที หรือแก้ปัญหาโดยเฉพาะอย่างใดอย่างหนึ่ง -ช่วยให้คืนสู่สภาวะสมดุลทางจิตใจในระยะเวลาอันสั้น -เพิ่มกลไกป้องกันที่มีอยู่แวให้แข็งแรงขึ้น -จัดการกับปัญหาในระดับจิตรู้สำนึก -ลดความกดดันจากสิ่งแวดล้อมภายนอก เทคนิคที่ใช้สำหรับจิตบำบัดชนิดนี้ โดยทั่วไปไม่ใช้เทคนิคอันใดอันหนึ่งโดยเฉพาะแต่ใช้หลายวิธีร่วมกัน การสังเกตดูอาการ พฤติกรรมของผู้ป่วยและแรงผลักดันจากสิ่งแวดล้อม จะช่วยบอกให้รู้ว่าเวลาใดควรใช้เทคนิคใด เทคตนิคที่ใช้มี 8 วิธีได้แก่ การให้ความเชื่อมั่น การสนับสนุน การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้มีอำนาจกับความพึ่งพาอาศัย การแนะแนวหรือการแนะนำ การเบนความสนใจไปสู่ภายนอก การเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม การเผชิญหน้า และการทำให้แจ่มแจ้ง 2.2 จิตบำบัดชนิดให้การศึกษษใหม่ มีจุดมุ่งหมายเพื่อ -ให้เกิดความพยายามในการปรับตัวใหม่ที่ถูกต้องและเหมาะสม -เปลี่ยนเป้าประสงค์หรือจุดมุ่งหมายผลายทางแต่เดิมให้สอดคล้องกับความสามารถในการสร้างสรรค์ที่มีอยู่จริง -อาจช่วยหรือไม่ช่วยให้เกิดความเข้าใจถึงความขัดแย้งในระดับจิตรู้สำนึก 2.3 จิตบำบัดชนิดเปลี่ยนโครงสร้างใหม่ มีจุดมุ่งหมายเพื่อ -ไม่ต้องการให้ผู้ป่วยมีอาการดีขึ้นทันทีทันใด เช่นในจิตบำบัดประคับประคอง -วิเคราะห์ และแปลความหมายของความขัดแย้งในระดับจิตไร้สำนึก -ทำให้กลไกป้องกันและความต้านทานอ่อนกำลังลง -ให้ผู้ป่วยเกิดการหยั่งเห็น -มีการเปลี่ยนฏโครงวสร้างของบุคลิกภาพในวิถีทางที่ดีขึ้น 2.4 นิเวศน์บำบัด หมายถึงการรักาโดยการปรับปรุงและการดัดแปลงสิ่งแวดล้อมภายในโรงพยาบาลบเพื่อช่วยให้ผู้ป่วยมีอาการดีขึ้น นิเวศน์บำบัดมีจุดมุ่งหมายที่สำคัญอยู่ 2 ประการ คือ -การย้ายผู้ป่วยจากสิ่งแวดล้อมเดิมที่มีความกดดันให้มาอยู่ในสถานการณ์ที่เงียบสงบและปลอดภัยกว่า เป็นสิ่งแวดล้อมใหม่ที่มีลักษณะของการปกปักรักษาผู้ป่วยจะรู้สึกปลอดภัยจากการดูถูกเหยียดหยาม และความรู้สึกไม่เป็นมิตรจากบุคคลอื่น และยังสามารถแสดงอารมณ์หรือความรู้สึกที่วุ่นวายออกมาโดยไม่มีใครคอยกล่าวโทษ -ช่วยพัฒนาความสามารถทางสังคม ชีวิตในโรงพยาบาลทุกอย่าง กลายเป็นประสบการณ์เกี่ยวกับการรักษาอย่างหนึ่ง ทำให้มีมนุษย์สัมพันธ์ดีขึ้น ผู้ป่วยรู้จักเรียนรู้ในการวางแผนเป็นกลุ่มสำหรับกิจกรรมต่าง ๆ หลักการของการรักษา ประกอบด้วย การสร้างบรรยากาศในตึกผู้ป่วยให้มีความรู้สึกนับถือ ความเอิ้อเฟื้อ ความภูมิฐาน ความสงบ ความมั่นคงและอิสรภาพ การใช้เจตคติบำบัด การดัดแปลงสิ่งแวดล้อมภายในโรงพยาบาลและการให้ผู้ป่วยบางรายออกไปนอกโรงพยาบาลเพื่อประกอบกิจกรรมหรือการงานต่าง ๆตามที่ตนพอจะทำได้ เมื่อถึงตอนเย็นกับมาพักโรงพยาบาลเช่นเดิม

ไซเบอร์

posted on 29 Oct 2008 12:05 by rungka

 

.

ทุก ๆ เช้าที่ตื่นขึ้นมา ฉันมักจะมีเป้าหมายอยู่ในใจเสมอว่า จะทำอะไร

 

ในระหว่างวันบ้างแต่ก็อีกนั่นล่ะ สิ่งที่คิดและวางแผนไว้ก็ไม่ค่อยเป็น

 

ไปตามที่คิดสักเท่าไหร่

.

 

วันนี้ก็อีกเช่นกันฉันตั้งใจว่าทำงานประจำวันเสร็จแล้ว จะหยิบหนังสือ

 

ที่อ่านค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวานมาอ่านต่อให้จบ แต่ความง่วงเจ้ากรรม

 

กับทำให้ฉันเลือกที่จะนอนหลับในตอนบ่ายแทน

.

 

คงเป็นเพราะเมื่อคืนฉันใช้เวลาอยู่ในโลกไซเบอร์มากเกินไปนั่นเอง

 

จะว่าไปแล้วก็คงเหมือนกับชีวิตของคนในสังคมตอนนี้ที่มักจะใช้เวลา

 

วันล่ะหลาย ๆ ชั่วโมงปลดปล่อยตัวเองจากความวุ่นวายในโลกจริง ๆ

 

ให้เข้าไปท่องอยู่ในโลกไซเบอร์จนอาจจะเรียกได้ว่ากลายเป็นวิถีชีวิต

 

ประจำวันของใครหลาย ๆ คนกันไปแล้ว

.

 

ซึ่งก็ถือว่าเป็นการพักผ่อน เป็นการให้ความรู้ เป็นการให้ความบันเทิง

 

กับชีวิตอย่างนึงและยังได้มีโอกาสพบเจอเพื่อนใหม่ ๆ สังคมใหม่ ๆ ฯลฯ

 

และทุกอย่างนี้คงเป็นสิ่งที่ดีถ้าเรามีสติและไม่ไปยึดติดอะไรมากไป

 

จนเกินพอดี ซึ่งฉันเองซะอีกที่รู้อย่างนี้แล้วก็ยังมีบางครั้งที่เผลอไผล

 

ท่องอยู่ในโลกไซเบอร์นานเกินไปอย่างตั้งใจบ้าง ไม่ตั้งใจบ้าง

 

คุณล่ะเคยเป็นแบบนี้กันบ้างมั๊ย....

edit @ 29 Oct 2008 12:07:25 by rungka

ในความเงียบ

posted on 27 Oct 2008 12:25 by rungka

 

.

ไม่ได้รับ 1 สาย ประโยคนี้ปรากฏขึ้นที่หน้าจอมือถือในขณะที่ฉัน

หยิบขึ้นมาในตอนสายของวัน กดดูเวลาจึงทำให้รู้ว่า เจ้าของเบอร์นี้

โทรมาตอน 02.40 น. แน่นอนว่าคนโทรมาก็คงไม่ได้หวังว่า

จะได้ยินเสียงฉันรับสายในเวลานั้นหรอก ฉันลองคิดเล่น ๆ ว่า

ถ้าฉันไม่ได้ปิดเสียงมือถือไว้และบังเอิญตื่นมารับสายของเขา

ในเวลานั้น เราจะคุยอะไรกันน่ะ ปกติที่คุยโทรศัพท์กันเราก็ไม่รู้

จะพูดอะไรกันอยู่แล้ว คงเป็นที่ฉันและเขาต่างก็เป็นคนพูดไม่เก่ง

ด้วยกันทั้งคู่ จะต่างกันที่ตรง เขาเองแม้จะพูดไม่เก่งแต่ถ้าเป็นเรื่อง

ขีด ๆ เขียน ๆ แล้ว เขาทำได้ดีทีเดียว แต่ฉันนี่สิพูดไม่เก่งแล้วยัง

เขียนไม่เก่งอีกด้วย และก็อีกเช่นกันที่มักจะเกิดช่องว่างอยู่เสมอ

เวลาที่เราพูดคุยกัน เพราะต่างคนก็ต่างเงียบน่ะสิ ฉันอดที่จะอมยิ้มไม่ได้

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร แม้ว่าบ่อยครั้ง ที่เราจะจบการสนทนาลงอย่างรวดเร็ว

ในเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น ทั้ง ๆ ที่ฉันค่อนข้างแน่ใจว่า เราต่างก็ใช้เวลาไม่น้อย

ในการตัดสินใจ ว่าจะโทรหากันในแต่ละครั้ง แต่อะไรก็ไม่รู้ที่ทำให้

ฉันก็ยังอยากจะพูดคุยกับเขาอยู่เสมอ........  

edit @ 27 Oct 2008 12:30:38 by rungka